بدن های شما در کنار هم, اما افکار شما پراکنده است.

سخنان ادعایی شما , سنگ های سخت را می شکند,

ولی رفتار سست شما دشمنان را امیدوار می سازد .

در خانه هایتان که نشسته اید ,ادعا ها و شعارهای تند سر می دهید,اما در روز نبرد می گویید:ای جنگ از ما دور شو و فرار می کنید.آن کس که از شما یاری می خواهد ذلیل و خوارست و قلب رها کننده ی شما آسایش ندارد.

بهانه های نا بخردانه می آورید , چون بدهکاران خواهان مهلت,از من مهلت می طلبید و برای مبارزه سستی می کنید.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

گرفتار کسانی شده ام که چون امر می کنم فرمان نمی برندو چون آنها را فرامیخوانم اجابت نمی کنند.

ای مردم بی اصل و ریشه ,در یاری پروردگارتان برای چه در انتظارید؟؟؟؟

آیا دینی ندارید که شما را گرد آورد؟؟؟؟؟؟؟

و یا غیرتی که شما را به خشم آورد؟؟؟؟؟

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نهج البلاغه رو وقتی با دید امروزی می خونی(یعنی طوری بخونی که حس کنی ماله الان هم هست.زنده است) , حوصلت بیشتر میاد و واست جذاب تره و می خوای تا آخرش بخونی  و از تجربه ها استفاده کنی و دیگه تو اون اشتباه ها رو نکنی!! و شاید هم چیز های خوبش رو یاد بگیری... و سعی کنی از جاهلان نباشی ...

نمیدونم خلاصش:اشتباه ها رو تکرار نکنی

هر کدومش بعضی اوقات  کلی فکر کردن می خواد تا بفهمی! ولی بعد که میفهمی.. بعد میگی:ااااااااا جلل خالق!

در هوایت بی​قرارم روز و شب /سر ز پایت بر ندارم روز و شب

روز و شب را همچو خود مجنون کنم/روز و شب را کی گذارم روز و شب